Piercingowe kompendium przekłuć by Miss Venflon: Przekłucia jamy ustnej - część I traktująca o przekłuciach języka. Często się zdarza, że czujemy się zagubieni w natłoku miejsc przekłuć - zaczerpnięte z łaciny bądź angielskiego nazwy mogą laikowi sprawić trochę trudności. Warto jednak trochę się orientować, choćby po to, aby prosząc o jedno przekłucie nie dostać przez pomyłkę innego…

 W najbliższych artykułach zamierzam przybliżyć wam poszczególne umiejscowienia. W trochę encyklopedyczny sposób opiszemy sobie charakterystykę każdego z nich oraz zapoznamy się z pielęgnacją i zdjęciami. Chcę zaznaczyć, że tworzę tą serię na bazie moich własnych wieloletnich doświadczeń, posiłkując się opiniami i zdjęciami najbardziej profesjonalnych przyjaciół - piercerów. Ten cykl zaczniemy od wyjaśnień przybliżających nam przekłucia znajdujące się w obrębie jamy ustnej. 

STANDARDOWE PRZEKŁUCIE JĘZYKA:

  Z angielskiego standard tounge piercing - jest jednym najbardziej popularnych i najmniej problematycznie gojących się przekłuć; przekłucie to ma długą historię powiązaną z rytuałami plemiennymi i religijnymi np. w trakcie Azteckich krwawych ofiar czy podczas transu fakirów na dalekim wschodzie.

 Kolczyk jest założony centralnie na osi języka, pionowo. W tym miejscu zakładamy sztangę sporo dłuższą od grubości języka; długość ta dobierana jest indywidualnie do możliwości anatomicznych klienta, ale musi być o około 1/3 dłuższa niż grubość tkanki do przekłucia.

  Najlepszy materiał to tytanG23 bądź PTFE lub bioplast łączony z tytanem – stal chirurgiczna może być użyta tylko w przypadku w pełni wygojonego przekłucia i braku przesłanek do alergii na nikiel. Kulki powinny mieć średnice 5-6 mm, ponieważ mniejsze mogą być wchłaniane przez śluzówkę.

  Sama procedura przekłucia jest stosunkowo prosta i szybka. Najpierw następuje dezynfekcja jamy ustnej odpowiednim środkiem odkażającym i zaznaczenie (doświadczony piercer może pominąć ten etap wybierając po prostu optymalne umiejscowienie). Następnie zależnie od preferencji idą w ruch kleszcze bądź nie – ja wolę prace z kleszczami (najlepiej takimi z tzw. przerwą w oczku) gdyż pozwalają one stabilnie trzymać język. Czy przekłucie nastąpi od góry czy od dołu zależy również od preferencji piercera - ja jeśli zabieg wykonuję na siedząco to zaczynam od dołu natomiast gdy pacjent leży wygodniej jest mi pracować kłując od góry. Staram się pracować na igłach iniekcyjnych bądź igłach „amerykańskiego typu” (bez plastikowej końcówki, całe przechodzą przez kanał przekłucia) – skraca to czas zabiegu i ogranicza zbędne manewry.

  Po włożeniu kolczyka zawsze dobrze dokręcam kulki i zarządzam płukanie jamy ustnej stosując mocno rozcieńczony w chłodnej wodzie roztwór środka do dezynfekcji – w przypadku krwawienia chłodna woda pozwala przyśpieszyć krzepnięcie. Płukanie trwa aż do momentu, gdy krwawienie nie ustąpi.

   Samo przekłucie jest przez klientów często określane jako bezbolesne lub mało bolesne – w przypadku lęku przed bólem można zastosować znieczulenie w postaci lidokainy w sprayu. Często zaraz po przekłuciu występuje niewielkie krwawienie i ślinotok – czasem zdarza się też delikatne seplenienie ( jeśli ktoś nie ma wady wymowy to po wygojeniu i wymianie nie powinna się pojawić).

 Dłuższy kolczyk jest konieczny - zazwyczaj tego samego dnia lub następnego po zabiegu występuje opuchlizna. Jest ona dosyć spora i powoduje niewielkie trudności w codziennych czynnościach takich jak jedzenie czy mówienie o paleniu papierosów nie wspominając… Utrzymuje się ona kilka do kilkunastu dni, jeśli taki stan trwa powyżej dwóch tygodni to radzę udać się na kontrolę do piercera.

 Zdarza się, że w czasie panowania opuchlizny pojawią się odciski zębów na brzegu języka lub delikatne odgniecenie pod górną kulką. Pomaga podłożenie dodatkowej poduszki w trakcie snu, co uniesie nieco głowę w stosunku do reszty ciała. Po zejściu opuchlizny należy uważać, aby nie przygryźć kulek i absolutnie nie należy bawić się kolczykiem, bo powoduje to poszerzenie się kanału! Zdarzają się też takie dolegliwości jak bolesność w trakcie jedzenia czy mówienia czy dyskomfort ze strony dolnego podniebienia lub dziąseł. Bardzo rzadko zdarza się też delikatne powiększenie węzłów chłonnych czy nadprodukcja śliny.

 Przekłucie to niesie za sobą konieczność pielęgnacji. Polega ona płukaniu jamy ustnej roztworem szałwi lub gotowego płynu dedykowanemu dla tego przekłucia - odradzam popularny Dentosept ( jest mieszanką wielu ziół ,a część z nich może silnie uczulić ) oraz płyny typu Listerine (działają mocno agresywnie). W przypadku ziół nalot na języku ulega przebarwieniu na żółtawy lub zielonkawy kolor - po zaprzestaniu płukania zabarwienie to znika. Płukać należy minimum dwa razy dziennie oraz po każdym posiłku lub słodzonym napoju przez minimum 3-4 tygodnie.

 W trakcie gojenia uważamy przy myciu zębów – nie usuwamy też osadu z języka i kamienia osadzającego się na dolnej kulce. Staramy się nie jeść gorących, mocno słonych i pikantnych posiłków; guma do żucia czy inne oblepiające produkty też nie są „bezpieczne” dla świeżego kolczyka. Unikamy też nabiału zawierającego żywe kultury bakterii. Wszelakie kontakty oralne też nie wchodzą w grę w trakcie okresu gojenia. Im język ma większy „spokój” w trakcie rekonwalescencji tym szybciej dochodzi do siebie. Po 2-3 tygodniach, gdy po opuchliźnie nie zostało ani śladu można wymienić kolczyk na krótszy i dopasowany – musi być on sterylny.

 Wymiana i brak dolegliwości nie oznacza, że przekłucie jest w pełni wygojone – ten stan następuje po ok. 6- 8 tygodniach, więc nie należy jeszcze za bardzo szarżować… Wybór dostępnych kolczyków jest przeogromny – można nosić cudowne kryształki (tylko te szlifowane na gładko, bez ostrych kantów raniących górne podniebienie) lub wielokolorowe akrylowe leciutkie kulki. W przypadku, gdy sztanga jest wykonana z akrylu bądź bioplastu i kulki są z takowego materiału zalecam wymianę kolczyka raz na jakiś czas na nowy – są to materiały porowate i osadza się w nich kamień, który nieusunięty w konsekwencji może doprowadzić do infekcji. W codziennej walce z kamieniem osadzającym się na kolczyku pomaga szczotkowanie go i płukanie jamy ustnej płynem do tego przeznaczonym.

   Czasem zdarza się, że marzenie o kolczyku nie może zostać spełnione. W przypadku, gdy język jest bardzo krótki i nie da się go wysunąć z jamy ustnej wykonanie zabiegu jest niemożliwe. Bywa też tak, że wędzidło pod językiem (frenulum) jest bardzo długie i ogranicza jego ruchy – w tym przypadku opcje są dwie. Można chirurgicznie podciąć wędzidełko albo wykonać przekłucie lekko pod kątem (górna kulka znajduje się symetrycznie u góry po środku, a dolna wychodzi z lewej lub prawej strony wędzidełka).

   Należy zadbać o wybór profesjonalisty do tego zabiegu, ponieważ jego nieprawidłowe wykonanie może nieść ze sobą przykre konsekwencje. Najczęstszym błędem jest przekłucie wykonane pod zbyt dużym kątem bądź rozminięcie się osią symetrii. Może to powodować obijanie się o zęby i uszkodzenie szkliwa i dziąseł.

  Kolejnym częstym błędem „pseudo przekłuwaczy” jest zbyt krótki kolczyk – zostaje on wchłonięty przez opuchliznę i stan ten często wymaga wycięcia kolczyka skalpelem. Metalowy kolczyk bywa też problemem przy zdjęciach rentgenowskich czy rezonansie magnetycznym - wtedy alternatywą jest akryl bądź silikonowy retainer/ zatyczka (zwłaszcza w przypadku w miarę świeżego kłucia, które po usunięciu biżuterii bardzo szybko się zrasta). Przekłucie to może być zwielokrotnione na osi języka,ale tylko w przypadku, gdy anatomia na to pozwala.

VENOM TOUNGE PIERCING:

  Nazwa wzięła się od angielskiego skojarzenia tego podwójnego przekłucia ze śladami jakie pozostawia ukąszenie węża; nie posiada polskiego odpowiednika w nazewnictwie. Są to dwa symetrycznie umiejscowione przekłucia na języku – wykonane tak jak w przypadku standardowego - pionowo na odpowiednio długich sztangach.

 Procedura, proces gojenia czy pielęgnacja i obostrzenia są identyczne jak w przypadku standardowego przekłucia. W tym przypadku opuchlizna może być jednak spotęgowana i utrzymywać się trochę dłużej.

  Piercer wybierając umiejscowienie bierze pod uwagę anatomię języka ,a zwłaszcza zwraca uwagę na naczynia krwionośne umiejscowione po jego spodniej stronie. W przypadku, gdy Venomy są kolejnym przekłuciem wykonywanym na języku - poprzednie przekłucia też powinny być wymienione na dłuższe kolczyki ze względu na opuchliznę. Można je wykonywać równocześnie lub w odstępie czasowym.

 OFF CENTRE TOUNGE PIERCING: 

 Dosłownie niecentralnie umieszczone przekłucie języka.

  Jest to pojedyńcza sztanga umiejscowiona na przestrzeni języka, nie na jego osi symetrii - nie posiada drugiego symetrycznie umiejscowionego odpowiednika. Procedura, proces gojenia i pielęgnacja adekwatne jak w przypadku standardowo wykonanego przekłucia. 

 SURFACE TOUNGE PIERCING:           

  Powierzchniowe przekłucie języka wykonane na tytanowym surface barze, sztandze z PTFE lub bioplastu.

  Może być umiejscowione równolegle do osi języka lub prostopadle. Jest to przekłucie rzadko spotykane ze względu na wysokie ryzyko migracji i odrzucenia.

   Wybierając umiejscowienie trzeba pamiętać by ułożenie kolczyka nie przeszkadzało w jego ruchach, nie utrudniało min. mówienia. Sam proces gojenia bywa bolesny i długotrwały ( od 8 tygodni w górę).

 LIGNUM TOUNGE PIERCING : Powierzchniowe przekłucie wykonane od spodu języka przy użyciu surface bara, PTFE lub bioplastowej sztangi. 

 HORIZONTAL TOUNGE PIERCING: 

 Poziome przekłucie języka wykonane za pomocą długiej sztangi z PTFE bądź bioplastu; przechodzi poziomo przez tkankę języka, może znajdować się zarówno na jego końcu jak i w jego głębi – każde umiejscowienie niesie za sobą ryzyko przygryzienia kulek i uszkodzenia szkliwa bądź całego zęba.

  Prawidłowo wykonany nie powinien utrudniać jedzenia czy mowy. Gojenie jest stosunkowo długie, bo trwa około dwa miesiące, z czego przez pierwsze kilka tygodni utrzymuje się opuchlizna.

 Mam nadzieję, że moje opracowanie pomoże wam w wyborze wymarzonego miejsca przekłucia. W następnym artykule przybliżę wam przekłucia wędzidełek jamy ustnej.

Zapraszam do regularnego podglądania i podczytywania.

     MISS VENFLON